Mówię „we have three issue in the backlog” bez „s” — to naprawdę coś zmienia, jeśli liczebnik już mówi, że jest ich trzy?

Dla zrozumienia nie zmienia nic — liczba jest jasna z „three”. Problem jest inny: angielski oznacza liczbę mnogą dwa razy, raz liczebnikiem i raz końcówką „-s”, więc brak tej końcówki jest tym, co native speaker słyszy jako pierwsze, nawet jeśli sens zdania jest kompletny.

Wstawiam „how to say” w środku zdania, kiedy szukam odpowiedniego słowa — czy to nie jest naturalne w każdym języku?

Wahanie samo w sobie jest naturalne, ale „how to say” jest dokładnym przełożeniem mandaryńskiego znacznika wahania, i w angielskim brzmi to jak niepewność co do treści, nie tylko co do słowa. Jeśli zdanie, które przychodzi po nim, jest czymś oczywistym — „this is somewhat risky for the timeline” bez wypełniacza brzmi dużo mocniej.

Mówię „this may be a little bit difficult for us”, mając na myśli jasne „nie”. Czemu klient tego nie łapie?

Bo w mandaryńskiej kulturze biznesowej to zdanie jest jednoznaczną odmową, ale klient z USA czy Wielkiej Brytanii nie ma tego kodu i słyszy ostrożne „może się uda”. Efekt: planuje dalej, jakby usłyszał zgodę, a harmonogram rozjeżdża się bez tego, żeby ktokolwiek zauważył, że w ogóle było „nie”. „We can’t do that by Thursday. We could do the week after” mówi to samo bez tego ryzyka.

Który z tych pięciu wzorców najbardziej wpływa na to, jak wypada się na spotkaniu, a nie tylko na to, czy się jest zrozumianym?

Zmiękczona odmowa — bo tylko ta zmienia to, co klient myśli, że zostało uzgodnione, nie tylko brzmienie zdania. Brakujące przedimki i „-s” są słyszalne, ale nie zmieniają treści rozmowy. Zmiękczona odmowa zmienia.

Błędy w angielskim, które osoby mówiące po mandaryński wciąż powtarzają na spotkaniach

Mandaryński nie ma przedimków, nie odmienia czasownika przez czas i nie oznacza liczby mnogiej na rzeczowniku, więc właśnie w tych trzech miejscach przecieka angielski. Są drobne, nigdy nie zaciemniają znaczenia, i są bardzo słyszalne na spotkaniu z klientem.

Przedimek całkowicie nieobecny

I will send you report after meeting.

I’ll send you the report after the meeting.

Mandaryński nie ma przedimków, więc nie ma nic do przeniesienia i po prostu ich nie ma. To najczęstszy pojedynczy wzorzec i najłatwiejszy do świadomego poprawienia.

Czas noszony przez przysłówek, nie przez czasownik

Yesterday I talk to the vendor and they agree.

Yesterday I talked to the vendor and they agreed.

Mandaryński oznacza czas słowami jak „yesterday” i nie dotyka czasownika. Angielski wymaga, żeby czasownik też zgadzał się z czasem, a goła forma czasownika brzmi jak błąd, nie jak skrót.

Liczba pojedyncza tam, gdzie angielski chce mnogiej

We have three issue in the backlog.

We have three issues in the backlog.

Rzeczowniki w mandaryńskim nie odmieniają się przez liczbę — liczebnik już to niesie. Angielski oznacza to dwukrotnie, i brakujące „-s” słychać natychmiast.

„How to say” jako wypełniacz

This is, how to say, a little bit risky for the timeline.

This is somewhat risky for the timeline.

Bezpośrednie przełożenie częstego mandaryńskiego znacznika wahania. W angielskim brzmi to jak szukanie słowa, co podkopuje argument, który w rzeczywistości jest pewny.

Odmowa okrężną drogą odczytana jako zgoda

This may be a little bit difficult for us.

We can’t do that by Thursday. We could do the week after.

W mandaryńskiej kulturze biznesowej to zdanie jest jasnym „nie”. Klienci z USA i Wielkiej Brytanii często słyszą w tym miękkie „tak” i planują odpowiednio, i tak harmonogram się rozjeżdża bez tego, żeby ktokolwiek zauważył, że ktoś się nie zgodził.

Częste pytania

Mówię „we have three issue in the backlog” bez „s” — to naprawdę coś zmienia, jeśli liczebnik już mówi, że jest ich trzy?: Dla zrozumienia nie zmienia nic — liczba jest jasna z „three”. Problem jest inny: angielski oznacza liczbę mnogą dwa razy, raz liczebnikiem i raz końcówką „-s”, więc brak tej końcówki jest tym, co native speaker słyszy jako pierwsze, nawet jeśli sens zdania jest kompletny.
Wstawiam „how to say” w środku zdania, kiedy szukam odpowiedniego słowa — czy to nie jest naturalne w każdym języku?: Wahanie samo w sobie jest naturalne, ale „how to say” jest dokładnym przełożeniem mandaryńskiego znacznika wahania, i w angielskim brzmi to jak niepewność co do treści, nie tylko co do słowa. Jeśli zdanie, które przychodzi po nim, jest czymś oczywistym — „this is somewhat risky for the timeline” bez wypełniacza brzmi dużo mocniej.
Mówię „this may be a little bit difficult for us”, mając na myśli jasne „nie”. Czemu klient tego nie łapie?: Bo w mandaryńskiej kulturze biznesowej to zdanie jest jednoznaczną odmową, ale klient z USA czy Wielkiej Brytanii nie ma tego kodu i słyszy ostrożne „może się uda”. Efekt: planuje dalej, jakby usłyszał zgodę, a harmonogram rozjeżdża się bez tego, żeby ktokolwiek zauważył, że w ogóle było „nie”. „We can’t do that by Thursday. We could do the week after” mówi to samo bez tego ryzyka.
Który z tych pięciu wzorców najbardziej wpływa na to, jak wypada się na spotkaniu, a nie tylko na to, czy się jest zrozumianym?: Zmiękczona odmowa — bo tylko ta zmienia to, co klient myśli, że zostało uzgodnione, nie tylko brzmienie zdania. Brakujące przedimki i „-s” są słyszalne, ale nie zmieniają treści rozmowy. Zmiękczona odmowa zmienia.

Powiązane

Sprawdź, które z nich popełniasz Ty

Wklej transkrypcję jednego ze swoich spotkań. W minutę zobaczysz, które z tych czterech schematów są Twoje.

Wypróbuj na prawdziwym spotkaniu

Bez konta i bez zapisywania czegokolwiek.