"It might be a little difficult, perhaps" dediğimde karşımdaki neden "belki olur" diye düşünüyor?

Çünkü İngilizcede bu cümle gerçek bir belirsizlik gibi duyulur, oysa Japoncada aynı ifade nazik bir rettir. "We can't do that by Friday. We could do it by the 12th" aynı nezaketi taşımadan, ama net bir cevap vererek aynı mesajı iletir.

"Is difficult to say" gibi cümlelerde özneyi neden atlıyorum?

Çünkü Japonca özneyi bağlamdan anlaşıldığında hiç söylemez. İngilizce bunu asla yapmaz — öznesi olmayan bir cümle, kime ait olduğu belirsiz bir not gibi duyulur, sahiplenilmiş bir cümle gibi değil.

"I send it tomorrow" ile "I'll send it tomorrow" arasındaki fark neden bu kadar önemli?

Çünkü İngilizcede işaretçisiz şimdiki zaman bir gözlem gibi duyulur, bir söz gibi değil. Japonca yakın geleceği işaretsiz şimdiki zamanla ifade edebildiği için bu ayrım aklına gelmeyebilir, ama karşındaki taahhüdünü tam olarak bu işaretin varlığına göre ölçer.

Nazik olmakla net olmak arasında nasıl bir orta yol bulurum?

Nezaketi tonda tut, cevapta değil. "We could do it by the 12th" hem net hem kibardır; nezaketi cevabın kendisine ("belki", "biraz zor olabilir") değil, cevabı nasıl çevrelediğine taşımak işi görür.

Japonca konuşanların toplantılarda tekrarlayıp durduğu İngilizce hataları

Japonca ve İngilizce, buradaki çoğu çiftten daha fazla yapısal olarak ayrışır, bu yüzden kalıplar kelime düzeyinde değil yapı düzeyindedir — ve nezaket kuralları da ters yönlere çeker.

Eksik artikeller ve çoğul ekleri

We need to fix bug before release.

We need to fix the bug before release.

Japonca ikisini de işaretlemez, bu yüzden ikisi de düşer.

Cevabı gizleyen yumuşatma

It might be a little difficult, perhaps.

We can’t do that by Friday. We could do it by the 12th.

Dolaylı bir ret Japoncada nezakettir, İngilizcede ise belirsiz bir "belki" gibi duyulur. Dinleyici genelde işin hâlâ mümkün olduğunu düşünerek ayrılır.

Düşürülen özne

Is difficult to say.

It’s difficult to say.

Japonca özneyi belirgin olduğunda atlar. İngilizce her zaman bir özneye ihtiyaç duyar.

Gelecekteki taahhütler için şimdiki zaman

I send it tomorrow.

I’ll send it tomorrow.

İşaretçi olmadan taahhüt, niyet edildiğinden daha zayıf duyulur.

Sık sorulanlar

"It might be a little difficult, perhaps" dediğimde karşımdaki neden "belki olur" diye düşünüyor?: Çünkü İngilizcede bu cümle gerçek bir belirsizlik gibi duyulur, oysa Japoncada aynı ifade nazik bir rettir. "We can't do that by Friday. We could do it by the 12th" aynı nezaketi taşımadan, ama net bir cevap vererek aynı mesajı iletir.
"Is difficult to say" gibi cümlelerde özneyi neden atlıyorum?: Çünkü Japonca özneyi bağlamdan anlaşıldığında hiç söylemez. İngilizce bunu asla yapmaz — öznesi olmayan bir cümle, kime ait olduğu belirsiz bir not gibi duyulur, sahiplenilmiş bir cümle gibi değil.
"I send it tomorrow" ile "I'll send it tomorrow" arasındaki fark neden bu kadar önemli?: Çünkü İngilizcede işaretçisiz şimdiki zaman bir gözlem gibi duyulur, bir söz gibi değil. Japonca yakın geleceği işaretsiz şimdiki zamanla ifade edebildiği için bu ayrım aklına gelmeyebilir, ama karşındaki taahhüdünü tam olarak bu işaretin varlığına göre ölçer.
Nazik olmakla net olmak arasında nasıl bir orta yol bulurum?: Nezaketi tonda tut, cevapta değil. "We could do it by the 12th" hem net hem kibardır; nezaketi cevabın kendisine ("belki", "biraz zor olabilir") değil, cevabı nasıl çevrelediğine taşımak işi görür.

İlgili

Bunlardan hangisini sen de yapıyorsun?

Kendi gerçek toplantılarından birinin transkriptini yapıştır. Yaklaşık bir dakika içinde bu kalıplardan hangileri sende var, öğrenirsin.

Gerçek bir toplantıda dene

Hesap yok, hiçbir şey saklanmıyor.