Dilbilgim neredeyse her zaman doğruyken İngilizcem neden hâlâ "çeviri gibi" duyuluyor?

Dilbilgisi yüzünden değil, resmiyet seviyesi yüzünden. Konuşulan İngilizce iş dili sandığından daha gündelik: "I would like to kindly ask" değil, sadece "Can you". Bu kimsenin düzelteceği bir hata değil — seni sadece, herkesin günlük tonda konuştuğu bir toplantıda resmi bir mektup gibi gösteriyor.

Bu resmi kalıpları kullanmak ne zaman gerçekten uygun oluyor?

Henüz tanımadığın bir müşteriye ilk e-postada, ya da gerçekten resmi bir mektupta. Birkaç toplantı geçtikten sonra daha doğrudan bir tona geçmek küstahlık gibi görünmez — birlikte çalışmaya başladığınız aşamaya doğal bir geçiş gibi görünür, ve müşteri zaten çoktan o tona geçmiştir.

"If I would know" bana neden bu kadar doğal geliyor, kuralı öğrendikten sonra bile?

Çünkü Lehçede şart kipi cümlenin her iki yarısında da tekrarlanır, bu yüzden bu ikilenme doğal bir simetri gibi hissettirir. İngilizcede tam tersi geçerlidir: "would" sadece sonuç tarafında olabilir, şart tarafında değil. Kafada tutulması kolay ama baskı altında ilk kaybolan kurallardan biri, artikeller gibi.

Lehçe konuşanların İngilizcesi Rusça konuşanlardan nasıl ayrılıyor?

Lehçe konuşanların dilbilgisi genelde daha düzenli çıkar; asıl fark resmiyette ve şart kipinde ortaya çıkar. Rusça konuşanlarda ise görünüş sistemi yüzünden zamanlarda daha çok sapma görülür. İkisi de artikel yokluğunu paylaşır, ama nedeni aynı değildir.

Lehçe konuşanların toplantılarda tekrarlayıp durduğu İngilizce hataları

Lehçe konuşanlar genelde kusursuz bir dilbilgisiyle gelir ve daha küçük şeylerde yakalanır: artikeller, bir iki edat, ve müşterinin beklediğinden bir ton daha resmi bir dil düzeyi.

Eksik ya da yanlış yere eklenmiş artikeller

I sent you email with summary.

I sent you an email with a summary.

Lehçede artikel yoktur, bu yüzden yazıda doğru kullanan konuşanlar bile konuşurken onları atlar.

"at" yerine "on"

I will be on the conference next week.

I’ll be at the conference next week.

Lehçedeki "na" edatının birebir çevirisi; bu tek kelime her ikisini de kapsar.

Bir ton fazla resmiyet

I would like to kindly ask you to review the document.

Could you take a look at the document?

Lehçe iş dili İngilizceden daha resmidir. Resmi versiyon yanlış değil — sadece seni, herkesin gündelik konuştuğu bir görüşmede resmi bir yabancı gibi işaretler.

"if I did" yerine "if I would"

If I would know, I would tell you.

If I knew, I’d tell you.

Lehçe şart kipini cümlenin her iki yarısına da koyar; İngilizce sadece birine koyar.

Sık sorulanlar

Dilbilgim neredeyse her zaman doğruyken İngilizcem neden hâlâ "çeviri gibi" duyuluyor?: Dilbilgisi yüzünden değil, resmiyet seviyesi yüzünden. Konuşulan İngilizce iş dili sandığından daha gündelik: "I would like to kindly ask" değil, sadece "Can you". Bu kimsenin düzelteceği bir hata değil — seni sadece, herkesin günlük tonda konuştuğu bir toplantıda resmi bir mektup gibi gösteriyor.
Bu resmi kalıpları kullanmak ne zaman gerçekten uygun oluyor?: Henüz tanımadığın bir müşteriye ilk e-postada, ya da gerçekten resmi bir mektupta. Birkaç toplantı geçtikten sonra daha doğrudan bir tona geçmek küstahlık gibi görünmez — birlikte çalışmaya başladığınız aşamaya doğal bir geçiş gibi görünür, ve müşteri zaten çoktan o tona geçmiştir.
"If I would know" bana neden bu kadar doğal geliyor, kuralı öğrendikten sonra bile?: Çünkü Lehçede şart kipi cümlenin her iki yarısında da tekrarlanır, bu yüzden bu ikilenme doğal bir simetri gibi hissettirir. İngilizcede tam tersi geçerlidir: "would" sadece sonuç tarafında olabilir, şart tarafında değil. Kafada tutulması kolay ama baskı altında ilk kaybolan kurallardan biri, artikeller gibi.
Lehçe konuşanların İngilizcesi Rusça konuşanlardan nasıl ayrılıyor?: Lehçe konuşanların dilbilgisi genelde daha düzenli çıkar; asıl fark resmiyette ve şart kipinde ortaya çıkar. Rusça konuşanlarda ise görünüş sistemi yüzünden zamanlarda daha çok sapma görülür. İkisi de artikel yokluğunu paylaşır, ama nedeni aynı değildir.

İlgili

Bunlardan hangisini sen de yapıyorsun?

Kendi gerçek toplantılarından birinin transkriptini yapıştır. Yaklaşık bir dakika içinde bu kalıplardan hangileri sende var, öğrenirsin.

Gerçek bir toplantıda dene

Hesap yok, hiçbir şey saklanmıyor.