Mówię „I speak with the client yesterday about this” — przecież „yesterday” jasno mówi, kiedy to było. Gdzie jest błąd?

Błąd jest w czasowniku, nie w określeniu czasu. Grecki w narracji relacjonowanej dopuszcza czas teraźniejszy tam, gdzie po angielsku potrzebny jest przeszły — „I spoke”. Efekt w raporcie ze statusu jest taki, że zakończona rozmowa brzmi jak coś, co jeszcze się wydarzy.

„I want to make you a question” brzmi naturalnie. Czemu to tak wyraźnie zdradza grecki?

Bo w grecku pytanie się dosłownie „robi”, nie „zadaje” ani „ma” — i to przechodzi bezpośrednio do angielskiego jako „make a question”. Angielski ma na to gotowe konstrukcje — „I have a question” albo „Can I ask a question” — i zdanie z „make” jest zrozumiałe natychmiast, ale rozpoznawalne jako tłumaczenie w tej samej sekundzie.

Czemu wracają „depends from” i „interested for”, nawet gdy dba się o poprawność?

Bo greckie przyimki nie mapują się na angielskie w sposób, który dałoby się zgadnąć intuicyjnie — nie ma tu jednej logicznej reguły do zapamiętania, tylko dwa konkretne skojarzenia do wyuczenia na pamięć: „depends on”, „interested in”. To słowa, które wracają najczęściej właśnie w rozmowach handlowych, gdzie liczy się precyzja.

„The Maria will send the feedback” — to naprawdę brzmi tak dziwnie z przedimkiem przed imieniem?

Tak, dla angielskiego ucha to brzmi jak coś przetłumaczonego, nawet jeśli w grecku przedimek przed imieniem jest zupełnie zwyczajny. Angielski nigdy nie stawia przedimka przed imieniem osoby w zwykłej rozmowie — „Maria will send feedback” jest wersją, która nie rzuca się w oczy.

Błędy w angielskim, które osoby mówiące po grecki wciąż powtarzają na spotkaniach

Osoby mówiące po grecku mają zwykle bardzo dobry angielski i kilka upartych nawyków strukturalnych, głównie wokół czasu i budowy zdania podrzędnego. Są niewidoczne dla mówcy i słyszalne dla wszystkich innych.

Czas teraźniejszy dla zakończonej czynności

I speak with the client yesterday about this.

I spoke with the client yesterday about this.

Grecki inaczej traktuje czas w narracji relacjonowanej, i czas teraźniejszy wkrada się tam, gdzie angielski potrzebuje przeszłego. W relacji ze statusu sprawia to, że zakończona rozmowa brzmi jak zaplanowana.

„I have to make a question”

I want to make you a question about the architecture.

I have a question about the architecture.

Grecki ma czasownik odpowiadający „make” tam, gdzie angielski używa „ask” albo „have”. Rozumie się to natychmiast, i od razu słychać w tym brzmienie tłumaczenia.

„Depends from” i „interested for”

It depends from the client, and we are interested for the second option.

It depends on the client, and we’re interested in the second option.

Greckie przyimki odpowiadają innym angielskim przyimkom, niż podsuwa oczywiste zgadywanie. Te dwa wzorce pojawiają się w prawie każdej rozmowie handlowej.

Przedimki przy imionach i rzeczownikach abstrakcyjnych

The Maria will send the feedback about the performance.

Maria will send feedback on performance.

Grecki stawia przedimek określony przed imieniem własnym i przed rzeczownikiem abstrakcyjnym. Przeniesione do angielskiego brzmi to nietypowo formalnie, a przed imieniem kolegi z pracy brzmi jak tłumaczenie.

Czas przyszły w zdaniu warunkowym

If we will finish the testing, we can deploy on Friday.

If we finish the testing, we can deploy on Friday.

Grecki dopuszcza formę przyszłą w zdaniu warunkowym; angielski nie. To niewielka reguła gramatyczna i bardzo rozpoznawalna.

Częste pytania

Mówię „I speak with the client yesterday about this” — przecież „yesterday” jasno mówi, kiedy to było. Gdzie jest błąd?: Błąd jest w czasowniku, nie w określeniu czasu. Grecki w narracji relacjonowanej dopuszcza czas teraźniejszy tam, gdzie po angielsku potrzebny jest przeszły — „I spoke”. Efekt w raporcie ze statusu jest taki, że zakończona rozmowa brzmi jak coś, co jeszcze się wydarzy.
„I want to make you a question” brzmi naturalnie. Czemu to tak wyraźnie zdradza grecki?: Bo w grecku pytanie się dosłownie „robi”, nie „zadaje” ani „ma” — i to przechodzi bezpośrednio do angielskiego jako „make a question”. Angielski ma na to gotowe konstrukcje — „I have a question” albo „Can I ask a question” — i zdanie z „make” jest zrozumiałe natychmiast, ale rozpoznawalne jako tłumaczenie w tej samej sekundzie.
Czemu wracają „depends from” i „interested for”, nawet gdy dba się o poprawność?: Bo greckie przyimki nie mapują się na angielskie w sposób, który dałoby się zgadnąć intuicyjnie — nie ma tu jednej logicznej reguły do zapamiętania, tylko dwa konkretne skojarzenia do wyuczenia na pamięć: „depends on”, „interested in”. To słowa, które wracają najczęściej właśnie w rozmowach handlowych, gdzie liczy się precyzja.
„The Maria will send the feedback” — to naprawdę brzmi tak dziwnie z przedimkiem przed imieniem?: Tak, dla angielskiego ucha to brzmi jak coś przetłumaczonego, nawet jeśli w grecku przedimek przed imieniem jest zupełnie zwyczajny. Angielski nigdy nie stawia przedimka przed imieniem osoby w zwykłej rozmowie — „Maria will send feedback” jest wersją, która nie rzuca się w oczy.

Powiązane

Sprawdź, które z nich popełniasz Ty

Wklej transkrypcję jednego ze swoich spotkań. W minutę zobaczysz, które z tych czterech schematów są Twoje.

Wypróbuj na prawdziwym spotkaniu

Bez konta i bez zapisywania czegokolwiek.