„We need to improve the performance in the production” — to zdanie wydaje się precyzyjne. Co w nim niedobrego?

Precyzyjne po arabsku, nie po angielsku. Arabski domyślnie oznacza rzeczowniki abstrakcyjne i niepoliczalne przedimkiem określonym, a angielski w tych samych miejscach nie chce żadnego. „We need to improve performance in production” brzmi dla native speakera jak zdanie bez zbędnego nacisku na coś, co nie wymagało wyróżnienia.

„I am working with this client since 2023” — przecież czas jest podany poprawnie. Gdzie jest błąd?

Czas jest podany poprawnie, forma czasownika nie. Arabski opisuje sytuację, która zaczęła się w przeszłości i trwa, czasem teraźniejszym. Angielski wymaga w tym miejscu present perfect: „I’ve been working with this client since 2023”. Różnica nie zmienia sensu, ale brzmi jak niedopatrzenie, nie jak styl.

Czemu wracają „explain me” i „discuss about”, nawet znając regułę?

Bo arabskie czasowniki przyjmują dopełnienia w innym układzie, więc nawyk jest głęboko zakorzeniony po obu stronach: angielskie „discuss” nie chce przyimka, a „explain” chce dopełnienia z „to” — „explain the architecture to you”, nie „explain you the architecture”. Te dwa wzorce wracają właśnie dlatego, że dotyczą przeciwnych mechanizmów w tym samym momencie mowy.

Staram się być uprzejmy i mówię coś w stylu „If God wills, we will try to deliver by Thursday” — czemu to brzmi jak wymówka?

Bo angielski rejestr biznesowy trzyma uprzejmość w innym miejscu niż arabski, i przełożona dosłownie ta sama uprzejmość brzmi jak zabezpieczanie się przed obietnicą, którą się składa. „We’ll deliver by Thursday” brzmi jak jasne zobowiązanie — uprzejmość można dodać wcześniej w rozmowie, nie w samej deklaracji terminu.

Błędy w angielskim, które osoby mówiące po arabski wciąż powtarzają na spotkaniach

Arabski i angielski różnią się w podejściu do przedimków, do tego, jak zaczyna się zdanie, i do tego, ile ciepła potrzebuje prośba biznesowa. Nic z tego nie zaciemnia znaczenia. Wszystko jest słyszalne, a wzorce z przedimkiem są tymi, które koledzy z pracy zauważają najpierw.

Przedimek określony tam, gdzie angielski nie chce żadnego

We need to improve the performance in the production.

We need to improve performance in production.

Arabski oznacza określoność dużo częściej niż angielski, a rzeczowniki abstrakcyjne i niepoliczalne domyślnie ją niosą. Dodatkowe „the” jest najbardziej rozpoznawalnym sygnałem arabskiego mówcy w technicznym angielskim.

„I am working here since” zamiast present perfect

I am working with this client since 2023.

I’ve been working with this client since 2023.

Arabski używa czasu teraźniejszego dla sytuacji, która zaczęła się w przeszłości i wciąż trwa. Angielski wymaga present perfect, a czas teraźniejszy brzmi jak drobny błąd faktyczny, nie jak wybór stylistyczny.

„Discuss about” i „explain me”

Let me explain you the architecture, then we discuss about the timeline.

Let me explain the architecture to you, then we’ll discuss the timeline.

Arabskie czasowniki łączą się z dopełnieniem inaczej, więc angielskie czasowniki, które nie potrzebują przyimka, dostają go, a te, które potrzebują dopełnienia pośredniego, go gubią. Oba wzorce pojawiają się bardzo często na spotkaniach.

Rozbudowana kurtuazja odczytywana jako wymijanie

If God wills, we will try to deliver by Thursday, and I hope this is suitable for you.

We’ll deliver by Thursday.

Arabski rejestr biznesowy niesie uprzejmość, którą angielski rejestr biznesowy umieszcza gdzie indziej. Przełożona dosłownie brzmi jak zabezpieczanie się przed zobowiązaniem, czyli odwrotnie, niż było zamierzone.

Czasownik przed podmiotem

Arrived the new requirements yesterday from the client.

The new requirements arrived from the client yesterday.

Szyk z czasownikiem na początku jest standardem w pisanym arabskim i przenika do angielskiego pod presją. Zdanie jest zrozumiałe, ale szyk wyraźnie zdradza tłumaczenie.

Częste pytania

„We need to improve the performance in the production” — to zdanie wydaje się precyzyjne. Co w nim niedobrego?: Precyzyjne po arabsku, nie po angielsku. Arabski domyślnie oznacza rzeczowniki abstrakcyjne i niepoliczalne przedimkiem określonym, a angielski w tych samych miejscach nie chce żadnego. „We need to improve performance in production” brzmi dla native speakera jak zdanie bez zbędnego nacisku na coś, co nie wymagało wyróżnienia.
„I am working with this client since 2023” — przecież czas jest podany poprawnie. Gdzie jest błąd?: Czas jest podany poprawnie, forma czasownika nie. Arabski opisuje sytuację, która zaczęła się w przeszłości i trwa, czasem teraźniejszym. Angielski wymaga w tym miejscu present perfect: „I’ve been working with this client since 2023”. Różnica nie zmienia sensu, ale brzmi jak niedopatrzenie, nie jak styl.
Czemu wracają „explain me” i „discuss about”, nawet znając regułę?: Bo arabskie czasowniki przyjmują dopełnienia w innym układzie, więc nawyk jest głęboko zakorzeniony po obu stronach: angielskie „discuss” nie chce przyimka, a „explain” chce dopełnienia z „to” — „explain the architecture to you”, nie „explain you the architecture”. Te dwa wzorce wracają właśnie dlatego, że dotyczą przeciwnych mechanizmów w tym samym momencie mowy.
Staram się być uprzejmy i mówię coś w stylu „If God wills, we will try to deliver by Thursday” — czemu to brzmi jak wymówka?: Bo angielski rejestr biznesowy trzyma uprzejmość w innym miejscu niż arabski, i przełożona dosłownie ta sama uprzejmość brzmi jak zabezpieczanie się przed obietnicą, którą się składa. „We’ll deliver by Thursday” brzmi jak jasne zobowiązanie — uprzejmość można dodać wcześniej w rozmowie, nie w samej deklaracji terminu.

Powiązane

Sprawdź, które z nich popełniasz Ty

Wklej transkrypcję jednego ze swoich spotkań. W minutę zobaczysz, które z tych czterech schematów są Twoje.

Wypróbuj na prawdziwym spotkaniu

Bez konta i bez zapisywania czegokolwiek.